Η διαφορετική πνευματική οπτική Ελλάδας και Δύσης μέσα από την τέχνη - Piompinos, Phoivos I. (Εκδόσεις του Φοίνικα, 2017)
Σύμφωνα με την πλατωνική θεώρηση, κάθε φυσική μορφή αποτελεί την υλική έκφραση, το υλικό επένδυμα ή, αν θέλετε, το αποτύπωμα στον κόσμο της ύλης μιας θείας Ιδέας ή μιάς επί μέρους από τις άπειρες εκφράσεις της σύνολης Ιδέας, οι οποίες προβάλλονται ως ηλιακές ακτίνες στον δημιουργημένο κόσμο. Όλες οι Ίδεες, συλλήψεις της υπέροχης θείας Φαντασίας, κατά την κάθοδό τους - ή καλύτερα την προβολή τους - από τον Πνευματικό Κόσμο, προκειμένου να συγκεριμενοποιηθούν, να υλομορφοποιηθούν εδώ κάτω, στον κόσμο της Ύλης, διέρχονται αναγκαστικά από έναν ενδιάμεσο κόσμο, τον Αιθερικό Κόσμο ή εν συντομία το Αιθερικό, τον κόσμο δηλαδή της Παγκόσμιας Ψυχής, όπου εικονοποιούνται, πάει να πει γίνονται εικόνες ή αλλιώς αιθερικές μορφές των αρχέτυπων συλλήψεων. Οι αιθερικές τούτες μορφές αποτελούν την προτύπωση - τη μήτρα - απαξαπασών των υλικών μορφών. Κατά την αναδίπλωσή τους, οι Ιδέες ακολουθούν την αντίστροφη ακριβώς πορεία, δηλαδή αποσύρονται από τον κόσμο της Ύλης και, δια μέσου του Αιθερικού και πάλι, επιστρέφουν στον Πνευματικό Κόσμο, στους κόλπους της Μονάδας. [...] - Σελ. 9-10.