Περί των διαφορών ιερής εικόνας και θρησκευτικού πίνακα - Piompinos, Phoivos I. (Εκδόσεις του Φοίνικα, 2017)
Με την εξάπλωση του ελληνικού πνεύματος, του ελληνικού πολιτισμού και του φορέα του, που δεν είναι άλλος από την ελληνική γλώσσα, μέσω κυρίως του Μεγάλου Αλεξάνδρου και των επιγόνων του, ως τα πέρατα του τότε γνωστού σε εμάς κόσμου, άρχισαν να ανθίζουν νέα μεγάλα Κέντρα του Ελληνισμού, όπως παραδείγματος χάριν η Αλεξάνδρεια, η Κυρήνη, η Αντιόχεια, η Πέργαμος κ.λπ., όπου έλληνες ή ελληνοτραφείς καλλιτέχνες πρωτοστάτησαν στο πέρασμα των εικαστικών τεχνών σε νέο επίπεδο και νέους τρόπους έκφρασης, ιδίως στον τομέα της ζωγραφικής. Πιο συγκεκριμένα, στον πανάρχαιο αιγυπτιακό χώρο, κατά τα μεταβατικά χρόνια που η Ρώμη ολοκλήρωσε νικηφόρα την κατάκτηση του κόσμου και εδραίωσε την "παγκόσμια" ηγεμονία της, έλληνες ή ελληνίζοντες ζωγράφοι έθεσαν με την εγκαυστική τεχνική τις βάσεις μιας νέας μορφής ζωγραφικής, η οποία έμελλε να μετεξελιχθεί στο θαύμα της βυζαντινής αγιογραφικής Τέχνης. Πρόκειται για την ευρύτερα γνωστή ως ζωγραφική Φαγιούμε από την ομώνυμη όαση της Σαχάρας, στην Κάτων Αίγυπτο, όπου βρέθηκαν τα σπουδαιότερα δείγματά της. [...] - Σελ. 11-12